O tym, że cukrzyca nie musi przeszkadzać w uprawianiu sportu, nawet w wydaniu wyczynowym, najlepiej świadczy przykład Michała Jelińskiego – mistrza olimpijskiego oraz czterokrotnego mistrza świata w wioślarstwie. Cukrzyca i sport – dowiedz się wszystkiego, zanim, mimo choroby, zdecydujesz się na większy wysiłek.

Cukrzyca i sport – kiedy wysiłek fizyczny jest wskazany?

Cukrzyca typu 1

W przypadku występowania cukrzycy typu 1, lekarze wciąż spierają się, czy ćwiczenia fizyczne pomagają w niwelowaniu jej objawów oraz samym leczeniu. Problemem jest przede wszystkim bardzo zróżnicowane stężenie glukozy we krwi podczas wysiłku. Argumentem za wdrożeniem aktywności fizycznej w proces leczenia cukrzycy typu 1 jest to, że aktywność fizyczna znacząco zmniejsza ryzyko powikłań naczyniowych, takich jak zawał serca lub udar mózgu.

Cukrzyca typu 2

W przypadku tego typu choroby nie ma wątpliwości, że aktywność fizyczna jest jak najbardziej wskazana, a nawet stosowana jako jedna z metod leczenia. Jakie znaczenie ma sport dla osób cierpiących na cukrzycę typu 2?

  • Sport chroni przed rozwojem choroby.
  • Spowalnia rozwój stanów przedcukrzycowych, tj. nietolerancji glukozy na czczo oraz po posiłku.
  • Pomaga w utrzymaniu stałego stężenia glukozy we krwi.
  • Zwiększa wrażliwość tkanek organizmu na działanie insuliny.
  • Pomaga w utrzymaniu odpowiedniej masy ciała, co jest szczególnie ważne dla cukrzyków.

Kiedy diabetyk nie powinien uprawiać sportu?

Sport jest odradzany szczególnie wtedy, gdy choroba jest już zaawansowana, a jej powikłania zaczynają odbijać się na organizmie. Dlatego przed rozpoczęciem uprawiania sportu konieczne jest skontaktowanie się z lekarzem. Kiedy cukrzyk nie powinien uprawiać sportu?

  • Jednym z przeciwwskazań jest retinopatia, czyli uszkodzenie naczyń krwionośnych w oku. Jeśli obciąży się je zbyt mocno, wewnątrz gałki ocznej może dojść do wylewu, który uszkodzi siatkówkę.
  • Podobnie jest w przypadku nefropatii cukrzycowej, czyli uszkodzenia naczyń krwionośnych w nerkach. Przy wzmożonym wysiłku może dojść do trwałego uszkodzenia nerek.
  • Jeśli u chorego pojawiają stany hiperglikemii – kiedy stężenie glukozy we krwi przekracza 300 g/dl (cukrzyca typu 2) lub 250 mg/dl (cukrzyca typu 1).
  • Jednym z powikłań, które uniemożliwia uprawianie sportu jest neuropatia autonomiczna, czyli uszkodzenie nerwów obwodowych. W przypadku tej dolegliwości wzmożony wysiłek może doprowadzić do zaburzeń czuciowo-ruchowych.
  • Sportów nie powinni uprawiać cukrzycy, w których moczu wykryto ciała ketonowe.

Jak przygotować się do wysiłku fizycznego?

Po pierwsze, należy zmierzyć poziom glukozy we krwi. Nie wolno rozpoczynać wysiłku, jeśli wartości są zbyt niskie. Pamiętaj, że każda aktywność może obniżyć poziom cukru we krwi, dlatego zawsze miej ze sobą przekąskę, która zwiera proste, łatwo przyswajalne cukry.

Zostaw odpowiedź

Twój e-mail nie zostanie opublikowany